บทที่ 49 พาคนอื่นมาโดยไม่บอก2

“รับอะ…อ้าว! สวัสดีค่ะ” ทว่าพอได้เห็นหน้าลูกค้าคนนั้นริศาก็คุ้นหน้าคุ้นตาเขาขึ้นมาทันทีและพอลองนึกดูดีๆถึงได้จำได้ว่าเป็นใคร

“สวัสดีครับ”

“รับอะไรดีคะ ดูเมนูก่อนก็ได้ค่ะ”

“จำพี่ได้ใช่ไหมครับ คือ…พี่มีเรื่องอยากจะคุยด้วย” ชายหนุ่มรับเมนูเครื่องดื่มและของหวานมาจากมือริศาแต่นัยน์ตาที่ดูเศร้ากลับไม่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ